De evolutie van biobased chemicaliën in directiekamer

De evolutie van biobased chemicaliën in directiekamer

Beeld: AI-gegenereerd

De evolutie van biobased chemicaliën in directiekamerIn de afgelopen drie decennia is duurzaamheid in de chemische sector van een bijzaak uitgegroeid tot een fundamenteel onderwerp in de directiekamer. Vroeger werden biobased chemicaliën beschouwd als een curiositeit en overbodig voor de serieuze taak om grootschalige leveringen aan wereldwijde industrieën te leveren. Winstgevendheid, betrouwbaarheid en volume waren destijds de sleutelwoorden. Het idee om fossiele chemicaliën te vervangen door biobased alternatieven werd afgedaan als kostbaar en onpraktisch.

Tegenwoordig is datzelfde gesprek onherkenbaar. Biobased chemicaliën zijn verre van een ondergeschoven kindje, maar juist een centraal agendapunt geworden voor topmanagers. In de farmaceutische, cosmetische, persoonlijke verzorgings-, landbouw- en consumptiegoederenindustrie zoeken leiders van multinationals allemaal naar manieren om hun toeleveringsketens te ontdoen van fossiele brandstoffen met minimale verstoring. Het antwoord ligt steeds vaker in biobased chemicaliën. Nu is het simpelweg een kwestie van wie de sprong waagt en als eerste op de markt komt.

 

Waarom deze verschuiving?

De belangrijkste drijfveer achter deze perceptieverschuiving is emissieboekhouding, met name Scope 3. Dat betreft de indirecte emissies die binnen de toeleveringsketen van een bedrijf worden gegenereerd. Hoewel veel bedrijven dankzij hernieuwbare energie en elektrificatie grote vooruitgang hebben geboekt in het verminderen van hun Scope 1- en 2-emissies, blijft Scope 3 lastig aan te pakken. Voor de meeste bedrijven vormen Scope 3-emissies het grootste deel van hun CO2-voetafdruk, vaak meer dan 70 procent. Biobased chemicaliën kunnen hierbij helpen.

 

Praktische oplossing behalen Scope 3-doelstellingen

De industrie vertrouwt al decennialang op grondstoffen afkomstig van fossiele brandstoffen als basis voor alledaagse producten. Van oplosmiddelen in cosmetica tot hulpstoffen in farmaceutische producten, fossiele brandstoffen vormen de basis. Vervanging hiervan door chemicaliën afkomstig van hernieuwbare grondstoffen. Denk aan rest- en afgekeurde aardappelen, whisky pot ale en andere agrarische bijproducten. Tezamen vormen ze een praktische oplossing voor topmanagers om hun Scope 3-doelstellingen te behalen.
Deze chemicaliën hebben namelijk vrijwel identieke eigenschappen als hun fossiele tegenhangers. Klanten en toeleveringsketens ondervinden minimale verstoring, terwijl bedrijven aanzienlijke duurzaamheidsvoordelen behalen.

Voorbij het perceptieprobleem

De toenemende regeldruk heeft ervoor gezorgd dat de houding ten opzichte van biobased chemicaliën de afgelopen drie decennia aanzienlijk is veranderd. Voorheen waren ze altijd te duur en uitzonderlijk. Nu zijn de barrières die ooit de directies deed aarzelen, grotendeels overwonnen. De sector heeft jarenlang gewerkt aan het verfijnen van productietechnieken en het veiligstellen van stabiele toeleveringsketens op basis van afvalbiomassa, zodat de productie van biobased chemicaliën commercieel haalbaar is. De economie blijft verbeteren, gedreven door de groeiende vraag in combinatie met de toenemende prijsvolatiliteit rond fossiele grondstoffen.
Tegelijkertijd heeft de consumentenvraag naar duurzame producten een omslagpunt bereikt. Cosmeticamerken worden bijvoorbeeld kritischer bekeken door klanten die de prestaties willen die ze gewend zijn van ecologisch duurzame producten. Biobased chemicaliën bieden beide.

Voordeel van de early mover

Naarmate de perceptie van biobased chemicaliën verandert, zullen bedrijven die koppig blijven en weigeren om de overstap te maken, achterop raken. Topbedrijven die zich nu inzetten voor de integratie van biobased chemicaliën, verminderen niet alleen de Scope 3-emissies in hun toeleveringsketens, maar maken hun bedrijf ook toekomstbestendig tegen verdere regelgevingswijzigingen.

 

Rond 2035

Op het moment dat een groot deel van ’s werelds meest ambitieuze klimaatregelgeving van kracht wordt rond 2035, zullen bedrijven met gevestigde partnerschappen in biobased chemie een voorsprong hebben op concurrenten die hun aanpassingsplannen uitstellen en zich moeten inspannen om de achterstand in te halen. Op dat moment zullen de kosten van inactiviteit hoog zijn, in termen van letterlijke boetes, reputatieschade en verlies van marktaandeel. Early adopters daarentegen zullen beschikken over leveringszekerheid, een sterkere merkwaarde en een authentiek duurzaamheidsverhaal dat aanslaat bij stakeholders.

 

Samenwerking is essentieel

Hoe snel de industrie ook beweegt, we hebben sectoroverschrijdende samenwerking nodig om de CO2-besparingen te realiseren die de wereld zo dringend nodig heeft.
Consumenten moeten bereid zijn hun koopgedrag aan te passen – maar dat hoeft misschien niet. Duurzame producten hebben zeer vergelijkbare eigenschappen als hun fossiele tegenhangers, en de overstap naar biobased alternatieven zou weinig impact moeten hebben op hun koopgedrag. Natuurlijk kunnen er op de korte termijn kosten verbonden zijn aan de duurzamere producten, maar naarmate biochemicaliën wijder verspreid raken, zullen deze snel dalen.

Fabrikanten, overheden en brancheorganisaties

Fabrikanten moeten verder kijken dan winstgedreven KPI’s en duurzaamheidsindicatoren omarmen als maatstaf voor succes. De overstap van fossiele naar biobased chemicaliën vereist extra investeringen en inzet. Maar het is een langetermijnstrategie die uiteindelijk de marges en het concurrentievermogen zal beschermen.
Overheden moeten ook een stap verder gaan door bindende doelstellingen vast te stellen die een bepaald percentage biobased input in de productie vereisen, vergelijkbaar met de Zero Emission Vehicle Mandate van de auto-industrie. Vrijwillige invoering zal slechts tot op zekere hoogte werken en regelgeving is essentieel om de invoering te versnellen en gelijke kansen te creëren. Ten slotte moeten brancheorganisaties overeenstemming bereiken over een wetenschappelijk robuust en eenvoudig systeem voor het rapporteren van de reductie van de CO2-voetafdruk van chemicaliën. Zonder een geharmoniseerde methodologie zijn vergelijkingen inconsistent en wordt de vooruitgang moeilijker te meten.

Uitdaging voor de toekomst

Als we deze vier krachten samen kunnen laten werken, heeft de chemische industrie een grote kans om haar afhankelijkheid van ingrediënten op basis van fossiele brandstoffen te doorbreken en haar duurzaamheidsdoelen te bereiken. Het is een grote opgave, maar als we kunnen bepalen wie van deze samenwerking wil profiteren, kunnen we een groep vormen die zich inzet voor de toekomst en degenen die vastzitten in het tijdperk van fossiele brandstoffen aan de kant schuiven.

 

De veranderde conversatie in de boardroom

Vanwege haar reikwijdte en omvang heeft de chemische industrie zowel een buitengewone verantwoordelijkheid als een unieke kans om de CO2-voetafdruk van duizenden huishoudelijke producten te verkleinen. De meest bemoedigende ontwikkeling is dat de dialoog in de bestuurskamer eindelijk is verschoven van “moeten we?” naar “hoe snel kunnen we?”.
De hoogste leidinggevenden van organisaties begrijpen in merendeel dat biobased chemicaliën niet langer een goedbedoelde experimentele bijzaak zijn, maar in plaats daarvan een fundamenteel instrument om netto-nul-verplichtingen na te komen. In het komende decennium zullen degenen die biobased chemicaliën volledig omarmen niet alleen hun Scope 3-doelstellingen halen, maar ook veerkrachtiger, concurrerender en duurzamer bedrijven opbouwen.
De veranderende conversatie in de bestuurskamer is een duidelijke stap in de goede richting, en nu is het tijd om woorden om te zetten in daden. Klimaatverandering wacht niet tot we ons er comfortabel bij voelen.

Bron: CHEMICAL INDUSTRYJOURNAL
Lees ook: Vier transformatiepunten voor de chemische industrie

 

Voorbehoud
Deze informatie is met de grootst mogelijke zorg samengesteld, in sommige gevallen uit verschillende informatiebronnen. (Interpretatie)fouten zijn niet uitgesloten. Er kan dus geen enkele wettelijke verplichting aan deze tekst worden ontleent. Iedereen die met dit onderwerp te maken krijgt, heeft zelf de verantwoordelijkheid om zich in de materie te verdiepen!